Inteligentne i zrównoważone miasta w teorii i praktyce zarządzania

 "Początek lat siedemdziesiątych XX wieku był okresem rodzenia się i rozwoju dwóch koncepcji, które znacząco przekształciły zarządzanie publiczne. Pierwsza z nich znana pod nazwą new public management, wprowadzała rynkowe mechanizmy wykonywania zadań publicznych. Przeniknęła ona organizacje publiczne na całym świecie z niezwykłą dynamiką, co dało podstawę do określania jej mianem rewolucji menadżerskiej w sektorze publicznym. Z biegiem lat i nabywania doświadczeń była ona ulepszana. W latach dziewięćdziesiątych XX wieku pojawiła się idea smart city, jako zaawansowana koncepcja modernizacji nowego zarządzania publicznego w obszarach miejskich. Kładła nacisk na wdrażanie inteligentnych technologii usprawniających zarządzanie miastami, przestrzeniami metropolitalnymi, podnoszących jakość życia i sprawność świadczenia usług publicznych. Idea ta i jej ewolucja odzwierciedla specyfikę i zmiany zarządzania

publicznego na poziomie lokalnym, zwłaszcza miejskim. Z upływem czasu pojawiło się zagrożenie technologicznego zdominowania tej koncepcji – służącej ludziom, którzy czasem stawali się bezradni wobec nowych rozwiązań. Znalazło to odzwierciedlenie w najnowszym podejściu do idei Smart Cities 3.0 (Human Smart Cities), stawiającej w swoim centrum – obywateli. Dziś, gdy mówimy o smart cities, myślimy o miastach o zrównoważonym rozwoju, połączonym z wysoką jakością życia."