Pozaorofacjalne odruchy pierwotne w diagnozie zaburzeń artykulacji

Temat pracy jest bardzo interesujący zarówno dla praktyków, jak i teoretyków logopedii, rzadko przy tym poruszany w literaturze przedmiotu. Monografia Pauliny Czarneckiej łączy interesujące, oparte na dobrze dobranej literaturze przedmiotu, uporządkowane wprowadzenie do tematyki zależności między pozaorofacjalnymi odruchami pierwotnymi (ATOS, STOS i TOB), a problemami artykulacyjnymi oraz zaburzeniami przebiegu funkcji prymarnych, i wartościową, rzetelną analizę danych […] z odwołaniem do praktyki. Autorka podkreśla, jak ważną rolę w rozpoznaniu zaburzeń artykulacji odgrywa wczesna diagnoza tzw. triady zaburzeń układu orofacjalnego.

Pojawienie się takich publikacji na polskim rynku wydawniczym jest szczególnie ważne nie tylko z racji poszerzania problematyki badawczej czy zmian w podejściu do pacjenta i jego problemów. Jest istotne w momencie, w którym logopedia ma szanse na stanie się samodzielną dyscypliną naukową z wypracowaną metodologią badań i standardami postępowania diagnostycznego i terapeutycznego, nie odbiegającymi od poziomu światowego.

dr hab. Katarzyna Kaczorowska-Bray, prof. UG, Uniwersytet Gdański

Autorka wykazuje się pogłębioną wiedzą teoretyczną, zna doniesienia z badań światowych, wykorzystuje interdyscyplinarność logopedii do wielostronnego opisu zjawiska zaburzonej realizacji fonemów w trakcie akwizycji polskiego systemu językowego przez dziecko. Prowadzi bardzo interesujący wywód, wskazując nowe pola badawcze, co stanowi o dużym znaczeniu i niewątpliwej wartości pytań stawianych przez Autorkę książki.

dr hab. Anna Majewska-Tworek, prof. UWr, Uniwersytet Wrocławski

O autorce:

Paulina Czarnecka – doktor nauk humanistycznych w dyscyplinie językoznawstwo, neurologopedka, nauczycielka akademicka na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W swoich badaniach koncentruje się na orofacjalnych i pozaorofacjalnych uwarunkowaniach zaburzeń artykulacji oraz zaburzeń miofunkcjonalnych. Zajmuje się diagnozą i terapią osób z wadami wymowy, niewyhamowanymi odruchami pierwotnymi, dysfunkcjami narządu żucia i wadami zgryzu. W mediach społecznościowych (jako LOGOSowa) promuje praktykę logopedyczną opartą na dowodach naukowych (ang. evidence-based practice) i organizuje seminaria miofunkcjonalne.